20 Ιουν 2013

Πρόγραμμα - Ενσωμάτωση




«Όποτε άκουγα για τα παιδιά με Ειδικές Ανάγκες στο μυαλό
 μου ερχόταν η εικόνα αδύναμων παιδιών που πρέπει
 συνεχώς να τα φροντίζεις και να τα προσέχεις. Όταν όμως
 τα συνάντησα και τα γνώρισα  είδα την εσωτερική δύναμη
 που κρύβουν και την αθωότητά τους . Κάθε  ζωγραφιά, κάθε
 παιχνίδι τους είναι και μια καινούργια νίκη, μια σημαντική
 επιτυχία με ξεχωριστή σημασία. Αυτά τα παιδιά με τον
 καθημερινό τους αγώνα για την επιβίωση μου θυμίζουν ότι
 πρέπει να χαιρόμαστε κάθε στιγμή της ζωής μας».
 
                                       "Από κείμενο μαθητή του
                                       21ου Δημοτικού Σχολείου Καβάλας"


Ακολουθώντας τα μάτια της καρδιάς….

  Κατά τη φετινή σχολική χρονιά επισκεπτόμασταν την έκτη
 τάξη του 21ου δημοτικού σχολείου με μαθητές δυο τάξεων
 του Ειδικού σχολείου. Στο πλαίσιο αυτής της επίσκεψης τα
 παιδιά συμμετείχαν σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Οι
 συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα
 του Νοεμβρίου 2012 – Απριλίου 201 με συχνότητα δύο
 φορές τον μήνα. Ο στόχος αυτής της κίνησης ήταν η επαφή
 των μαθητών με Ειδικές Ανάγκες με μαθητές από τη Γενική
 Αγωγή. Προσπαθήσαμε να βγούμε από το όριο του Ειδικού
 Σχολείου, των ειδικών χώρων που ορίζονται για μαθητές με
 Ειδικές Ανάγκες και να κάνουμε ένα άνοιγμα στην τοπική
 κοινότητα. Οι δύο ομάδες μαθητών πλησίασαν και
προσέγγισαν η μια την άλλη. Αρχικά παρατηρήθηκε
 καχυποψία, επιφυλακτικότητα και οίκτος. Ωστόσο κατά τη
 διάρκεια των συναντήσεων τα παιδιά αλληλεπίδρασαν
σπάζοντας τα τείχη των προκαταλήψεων και των
 στερεοτύπων της ανημποριάς και της αδυναμίας που
 συνοδεύουν το παιδί με Ειδικές Ανάγκες. Αυτές οι δύο
 κοινωνικές ομάδες εκφράστηκαν, επικοινώνησαν και
 συνεργάστηκαν. Αναπτύχθηκε ένα δίκτυο σχέσεων ανάμεσά
 τους. Συναισθήματα όπως η χαρά, η ευφορία, η αγάπη είναι
 κοινά σε όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από την
 αναπηρία και τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει ο
 καθένας. Αυτό το μήνυμα έλαβαν τα παιδιά από την επαφή
 τους. Ουσιαστικά δεν ακολούθησαν μόνο το δρόμο των
 ματιών τους αλλά και της καρδιάς τους. Άλλωστε τα μάτια
 δεν λένε πάντα την αλήθεια. Ακολουθώντας κανείς τα μάτια
 της καρδιάς όπως μας παροτρύνει ο μικρός πρίγκιπας
 βλέπει πραγματικά την ουσία. Αυτό το  κλίμα των
 συναντήσεων αποτυπώνουν οι σκέψεις και τα συναισθήματα
 των παιδιών στα κείμενα που συνέταξαν και ακολουθούν
 παρακάτω.

 «Όταν είδα για πρώτη φορά τα παιδιά με  Ειδικές Ανάγκες
 ένιωσα πολύ περίεργα και νόμιζα πως πραγματικά ήταν
 πολύ διαφορετικά από εμάς. Αλλά όταν τα γνώρισα τους
είπα το όνομά μου, τους χαμογέλασα και είδα ότι το μόνο
 διαφορετικό ήταν η γνώμη που είχα για αυτά. Γνωρίζοντάς
 τα είδα τις καλές/κακές συνήθειες τους, πως σκέφτονται 
 αλλά σκέφτηκα κιόλας ότι μερικά  παιδιά από το σχολείο που
 τα κοροϊδεύουν δεν σκέφτηκαν  ποτέ  πως  νιώθουν τα
 παιδιά με Ειδικές Ανάγκες!!! Μπορεί να φαίνονται λίγο
διαφορετικά αλλά έχουμε καθήκον να τα προστατεύσουμε
 από τους κακούς ανθρώπους που υπάρχουν! Με τη σκέψη
 σας μπείτε στη θέση των παιδιών. Πως θα νιώθατε
εσείς……!;».

«Πριν γνωρίσω τα παιδιά με Ειδικές Ανάγκες σκεφτόμουν ότι
 δεν θα ήθελα να τα γνωρίσω. Όταν τα γνώρισα δεν είχα και
 πολύ καλή γνώμη».

 «Όταν γνώρισα τα παιδιά με Ειδικές Ανάγκες σκέφτηκα ότι
 είναι αστεία. Σκέφτομαι τώρα που τα γνώρισα ότι πρέπει να
 τους συμπεριφερόμαστε ουδέτερα χωρίς κάτι ιδιαίτερο».

«Φέτος για πρώτη χρονιά άρχισαν να επισκέπτονται το
 σχολείο μας παιδιά με ειδικές ανάγκες. Η αλήθεια είναι ότι
 προτού τα γνωρίσω απέφευγα και επειδή δεν είχα άλλη
 φορά επαφή μαζί τους, ίσως να τα απεχθανόμουν και λίγο.
 Γεγονός είναι ότι τώρα που τα γνώρισα τα συναισθήματά
 μου απέναντί τους έχουν αλλάξει και νιώθω αγάπη,
τρυφερότητα και καλοσύνη. Εύχομαι να είναι για πάντα
 ευτυχισμένα, γιατί είναι παιδιά και τους αξίζει ένα καλύτερο
 μέλλον».

«Πριν τα γνωρίσω αισθανόμουν λίγο περίεργα για τα παιδιά
 με Ειδικές Ανάγκες. Όταν τα  γνώρισα αισθάνθηκα σχεδόν
 καλά. Σκέφτομαι ότι εμείς πρέπει να τα βοηθάμε τα παιδιά με
 Ειδικές Ανάγκες».

«Κάποτε πίστευα πως τα παιδιά με ειδικές ανάγκες δεν
 μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα στη ζωή τους όπως
 εμείς οι υπόλοιποι. Όταν όμως μου δόθηκε η ευκαιρία να
 γνωρίσω μερικά παιδιά από  αυτά κατάλαβα πως η αρχική
μου άποψη ήταν λάθος. Είδα ότι μπορούν να κάνουν όσα
 πράγματα κάνουμε και εμείς ως ένα βαθμό. Παρατήρησα ότι
 με την κατάλληλη βοήθεια και την υποστήριξη μας μπορούν
 να αποτελέσουν κι αυτοί ένα μέρος της κοινωνίας μας.
 Επίσης συνειδητοποίησα ότι κι αυτοί οι άνθρωποι έχουν
 σκέψεις και συναισθήματα. Χαίρομαι που μας επισκέπτονται
 και φτιάχνουμε κατασκευές και παίζουμε διάφορα παιχνίδια
 μαζί».

«Πριν γνωρίσω τα παιδιά για Ειδικές Ανάγκες είχα μια καλή
 γνώμη για αυτά και δεν ένιωθα αμηχανία για αυτά. Όταν τα
 γνώρισα ένιωθα κάποιες φορές αμήχανα και κάποιες φορές
γελούσα. Οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να γελάμε όταν
 συναναστρεφόμαστε μαζί τους. Θα πρέπει να κάνουμε σαν
 να είναι κανονικά παιδιά».

 Στο πρόγραμμα συμμετείχαν :
 
Κουγιουρούκης Χαράλαμπος , Κοινωνικός Λειτουργός.
 
Μυλοπούλου Δήμητρα , Εκπαιδευτικός.
 
Σερέτη Ιωάννα , Εκπαιδευτικός.